Blogger
Een prachtig gebaar naar álle VROUWEN!
Mijn Grens
Hoewel mensen mij misschien in eerste instantie zullen omschrijven als iemand die zich de kaas niet van het brood laat eten, ben ik ook het type ‘grote mond, klein hartje! Piepklein soms want, daar waar ik in een schoenenwinkel niet schroom om schoenen die te snel kapot zijn gegaan met een klacht terug te brengen, is dat in persoonlijke contacten en vriendschappen soms toch een ander verhaal. Ik ben hoog sensitief en heel gevoelig voor sfeer en non-verbale communicatie. Daarnaast ben ik intuïtief sterk ontwikkeld. Als iemand z’n dag niet heeft of iemand zit ergens mee, dan voel ik dat meestal haarfijn aan, of ik kan het aan iemands gezichtsuitdrukking zien. In het werken met mensen een kracht. Ik hoor van cliënten dan ook wel eens; oeh jij kan mij écht altijd ‘lezen’.
Live your dream today, ‘cause you don’t know if there is a tomorrow’
Vanmorgen kreeg ik een afschuwelijk bericht. Een prachtige, stralende, warme en hartelijke jonge vrouw en moeder van een tweeling van nog maar 6 is plotseling uit het leven gerukt. Ik kon het niet geloven! Nog zó jong, zó stralend. Het werd plotseling heel stil. Doodstil. Ik moest het bericht nog een keer lezen. Misschien had ik het niet goed gezien. Het stond er echt.
Diep ontroerd
Diep ontroerd.
De 'ontevreden' vluchteling.
De 'ontevreden' vluchteling.
- Lottie schreef zoals eerder gezegd haar eerste eigen nummer toen ze acht jaar oud was. Later volgden verhalen, gedichten en nog later songteksten voor haar nummers. Tijdens haar studie
- Pedagogiek aan de hogeschool van Arnhem en Nijmegen werd haar gevraagd of ze ook columns kon schrijven. 'Geen idee', zei Lottie eerlijk. Toch wilde ze de uitdaging wel aangaan. Ze heeft dit een paar jaar gedaan en nu schrijft ze nog steeds zo nu en dan columns en blogs over allerlei thema's en die lees je hier, klik op de titels om de hele berichten te lezen.
Maak jouw eigen website met JouwWeb