Mijn Grens

Hoewel mensen mij misschien in eerste instantie zullen omschrijven als iemand die zich de kaas niet van het brood laat eten, ben ik ook het type ‘grote mond, klein hartje! Piepklein soms want, daar waar ik in een schoenenwinkel niet schroom om schoenen die te snel kapot zijn gegaan met een klacht terug te brengen, is dat in persoonlijke contacten en vriendschappen soms toch een ander verhaal. Ik ben hoog sensitief en heel gevoelig voor sfeer en non-verbale communicatie. Daarnaast ben ik intuïtief sterk ontwikkeld. Als iemand z’n dag niet heeft of iemand zit ergens mee, dan voel ik dat meestal haarfijn aan, of ik kan het aan iemands gezichtsuitdrukking zien. In het werken met mensen een kracht. Ik hoor van cliënten dan ook wel eens; oeh jij kan mij écht altijd ‘lezen’.

In mijn privéleven werkt dit soms net op een andere manier. Als ik voel of zie dat er iets speelt bij iemand in mijn omgeving, maar ik niet kan duiden wat het is, kan ik ook nog wel eens denken; Zou ik iets stoms gezegd hebben? Zelden was dat het geval, maar dat soort onterechte gedachten kunnen mij wel eens wakker houden. Ik wil het graag goed doen voor de mensen die ik lief heb. Ik wil een goede vriendin zijn, een fijne collega en in het algemeen iemand die graag klaar staat voor anderen. Of me dat altijd lukt weet ik niet, maar mijn ratio weet wel dat ik natuurlijk ook geen ‘superwoman’ ben.

Ik ben in het afgelopen jaar enorm op de proef gesteld als het gaat om het bewaken van mijn grenzen. Gek vond ik dat niet. It was about time, maar potverdorie…. Als je hardleers bent, dan leer je het dus ook ‘the hard’ way. Ik heb té lang geprobeerd om me aan iets vast te houden wat eigenlijk niet goed voor me was, uit angst om het te verliezen en dan met name voor de gevolgen die dat zou kunnen hebben. Nou bestaat ‘té lang’ eigenlijk niet vind ik. Ik geloof dat ieder proces een eigen tijdsbestek kent, maar terugkijkend was het véél te lang.
Ik was doodsbang dat als ik afstand zou doen van dat wat niet meer goed voor me was, ik in enorm dal zou belanden en in mijn hoofd maakte hele rampscenario’s zich van mij meester. Ik voelde veelal angst en zoals men meestal zegt; ‘angst is een slechte raadgever’.

Zoals gezegd duurde het een poos, maar na me in allerlei bochten gewrongen te hebben om het vast te houden ten koste van heel veel van míj, zag ik in dat ik werkelijk alles geprobeerd had om het te laten werken, maar op een gegeven moment had ik níks meer te geven. Ik besloot te vertrouwen op het feit dat ik tegen mezelf kon zeggen dat ik er álles aan gedaan had en dat het énige wat ik nú nog kon doen ‘loslaten was’. Ik gaf éindelijk mijn grens aan. Al véél vaker in mijn leven heb ik ontdekt; als je stilstaat en geen uitweg meer ziet, kom dan in beweging, zelfs al weet je niet of je de juiste kant op gaat, het zorgt sowieso voor níeuw uitzicht, het duurde dit keer iets langer tot ik me hier weer bewust van werd.

Ik besloot de weg in te slaan die een einde maakte aan een ingewikkelde tijd. Een weg die zou zorgen voor ruimte en vrijheid, maar ook eentje waarvan de bestemming onbekend is.
De eerste week nadat ik de moed bij elkaar geraapt had om de stap te zetten leek het wel alsof de ‘cadeautjes’ uit de lucht vielen. Zowel letterlijk als figuurlijk. Alsof het universum zei; applaus, grote meid! Over de inhoud van die ‘cadeautjes’ kan ik nu nog niet zoveel zeggen, maar bijzonder en vooral symbolisch was het voor mij wel.

Ik ga komend jaar verder met het thema grenzen, maar vooral ga ik weer ‘voelen hoe het voelt’. Intuïtief mijn keuzes maken en me uitpreken ook al ben ik bang om ‘lastig’ te zijn of bang ben dat men anders misschien wat van mij zou kunnen gaan denken. Ik heb het dit jaar al 4 keer gedaan, soms wat schoorvoetend, maar het voelde als een opluchting en ik voelde me trots.

Ik heb inmiddels ook geleerd dat de lessen die we allemaal op onze eigen manier te leren hebben, net zolang in verschillende situaties op ons pad zullen terugkeren tot we het écht geleerd hebben. Zo bewandelen we allemaal een éigen weg, op ons eigen tempo, met een éigen eindbestemming.

Lottie